تشخیص نارسایی کلیه

نارسایی کلیه یک بیماری آرام است.عدم تشخیص نارسایی کلیه،سبب تخریب آهسته کلیه ها می شودو بیمار متوجه تخریب آن نمی شود.در زمان مراجعه برای درمان نارسایی کلیه در بیشتر حالات کلیه ها تخریب شده اند و بیمار در مراحا آخر قرار دارد.تخریب در کلیه ها به آرامی صورت می گیرد و معمولا بیمار به دلیل ورم دست ها و پاها،رنگ پریدگی،بوی بد دهان ، ضعف و بی حالی به پزشک برای درمان مراجعه میکند و متوجه تخریب کلیه ها می شود.پزشک در این مرحله برای بیمار انجام آزمایش خون و ادرار را تجویز می کند و با کمک نتایج آزمایش تحلیل کلیه ها را تشخیص می دهد.

نارسایی در کلیه ها یک عامل سیستمیک می باشد و سبب تخریب هر دو کلیه می شود.افرادی که دچار بیماری کلیه کنترل نشده می شوند هر دو کلیه ی خود را از دست می دهند.اما در صورت یکه فرد به صورت مادرزادی دارای حالب تنگ در یکی از کلیه ها شود،سبب تجمع ادرار در همان کلیه میشود در نتیجه تنها یک کلیه از بین می رود.افرادی که تنها یکی از دو کلیه خود را از دست می دهند،می توانند با وجود یک کلیه هم زندگی خود را ادامه دهند.این افراد باید بطور مداوم تحت نظر پزشک باشند تا در صورت علائم مشکوک اقدامات  مربوطه برای بیمار در سریع ترین زمان انجتم شود.

 

در صورت تشخیص زود هنگام نارسایی کلیه میتوان از پیشرفت نارسایی جلوگیری کرد؟

 

در صورتی که در مراحل ابتدایی تشخیص نارسایی کلیه انجام شود، میتوان مانع از پیشرفت آن شد اما به هیچ وجه نمی توان کلیه را به وضعیت قبل خود برگرداند.پزشک بعد از یافتن عامل مخرب روش های درمانی و در صورت نیاز پیوند کلیه را برای بیمار بیان میکند.مثلا بیمارانی که به دیابت و یا فشار خون مبتلا هستند میتوانند با کمک داروهای نگهدارنده بیماری را کنترل کنند.

کلیه یکی از اجزای مهم بدن میباشد و بهتر است برای اطمینان از سلامت آن افراد سالم نیز آزمایش نارسایی کلیه را انجام دهند.